نه تو می مانی ونه اندوه...

نه تومی مانی ونه اندوه
ونه هیچ یک ازمردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رودقسم،
وبه کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد...
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهدماند،
لحظه هاعریانند،
به تن لحظه خود،جامه اندوه مپوشان هرگز.
"سهراب سپهری"
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 23:9 توسط محمدرضاآقازاده
|
دست نوشته های کارمند بانک ملی استان آذربایجانغربی