به یاد تمام روضه های قدیمی که خوانده می شد و به یاد تمام پیرغلامهای اهل بیت که فقط نوحه سرایی می کردند و مصائب عصمت آل عبا را بیان می کردند:
گاهی می گوید پدر گاهی حسن گاهی رضا
اگر امشب و فردا حالی پیدا کردید من را از دعای خیرتان فراموش نفرمائید.
اگر عاشقانه هوادار یاری
اگر مخلصانه گرفتار یاری
اگر آبرو میگذاری به پایش
یقینا یقینا خریدار یاری
بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟
چه اندازه در ندبه ها زاری یابی؟
به شانه کشیدی غم سینه اش را؟
و یا چون بقیه تو سربار یاری
اگر یک نفر را به او وصل کردی
برای سپاهش تو سردار یاری
به گریه شبی را سحر کردی یا نه؟
چه مقدار بی تاب و بیمار یاری؟
دل آشفته بودن دلیل کمی نیست
اگر بی قراری بدان یار یاری
و پایان این بی قراری بهشت است
بهشتی که سرخوش ز دیدار یاری
نسیم کرامت وزیدن گرفته
و باران رحمت چکیدن گرفته
مبادا بدوزی نگاه دلت را
به مردم که بازار یوسف فروشی در این دوره بد شدیدا گرفته
خدایا به روی درخشان مهدی
به زلف سیاه و پریشان مهدی
به قلب رئوفش که دریای داغ است
به چشمان از غصه گریان مهدی
به لبهای گرم علی یا علی اش
به ذکر حسین و حسن جان مهدی
به دست کریم و نگاه رحیمش
به چشم امید فقیران مهدی
به حال نیاز و قنوت نمازش
به سبحان سبحان سبحان مهدی
به برق نگاه به خال سیاهش
به عطر ملیح گریبان مهدی
به حج جمیلش به جاه جلیلش
به صوت حجازی قرآن مهدی
به صبح عراق و شبانگاه شامش
به آهنگ سمت خراسان مهدی
به جان داده های مسیر عبورش
به شهد شهود شهیدان مهدی
مرا دائم الاشتیاقش بگردان
مرا سینه چاک فراقش بگردان
تفضل بفرما بر این بنده بی سر و پا
مرا همدم و محرم و هم رکاب
سفرهای سوی خراسان و شام و عراقش بگردان
یا مهدی یامهدی مددی
روزی حضرت سلیمان
مورچه ای را در پای
کوهی دید که مشغول
جابجا کردن خاک های
پایین کوه بود. از او
پرسید: چرا این همه
سختی را متحمل می شوی؟
مورچه گفت: معشوقم به
من گفته اگر این کوه
را جابجا کنی به وصال
من خواهی رسید و من
به عشق وصال او می
خواهم این کوه را
جابجا کنم. حضرت
سلیمان فرمود: تو اگر
عمر نوح هم داشته
باشی نمی توانی این
کار را انجام بدهی.
مورچه گفت: تمام سعی
ام را می کنم... حضرت
سلیمان که بسیار از
همت و پشت کار مورچه
خوشش آمده بود برای
او کوه را جابجا کرد.
مورچه رو به آسمان
کرد و گفت: خدایی را
شکر می گویم که در
راه عشق، پیامبری را
به خدمت موری در می آ
ورد...
خداوند دعا را از قلب غافل بی خبر نمی پذیرد
[پس از شهادت و ذبح ِ اباعبدالله(علیهالسلام)] سکینه(علیهاالسلام) جسد پدرش -حسین(علیهالسلام)- را در
آغوش کشید -او محدّثه بود- و شنید که میگوید: «شیعیانم! چون آب گوارا نوشیدید، مرا یاد کنید و چون از
غریبی یا شهیدی یاد شد، مرا نوحه کنید.»
[«فرهنگ جامع سخنان امام حسین(علیهالسلام)، گروه حدیث پژوهشکدۀ باقرالعلوم(علیهالسلام)، نشر
معروف، قم، ص۵۷۹، حدیث۴۸۵» به نقل از: «المنتخب، فخرالدین الطریحی، انتشارات شریف رضی، قم،
ص۳۰۷»]
برای پاسخ به این سوال نظر شما را به یک آیه قرآن جلب می کنم
این آیه مهر باطلی است بر شایعات و ادعاهای دروغین منتشر شده و آن آیه این است:
یَسْأَلُونَکَ
عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْسَاهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ
رَبِّی لاَ یُجَلِّیهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِی
السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاَ تَأْتِیکُمْ إِلاَّ بَغْتَةً یَسْأَلُونَکَ
کَأَنَّکَ حَفِیٌّ عَنْهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللّهِ وَلَکِنَّ
أَکْثَرَ النَّاسِ لاَ یَعْلَمُونَ ?اعراف / 187?
(ای پیامبر) از قیامت از تو سؤال می کنند (و می پرسند) که وقوع آن در چه زمانی است ؟
بگو علمش نزد پروردگار من است و هیچکس جز او (نمی تواند) وقت آن را
آشکار سازد، (اما
قیام قیامت) در آسمان ها و زمین سنگین (و بسیار پر
اهمیت) است، و جز به طور ناگهانی
به سراغ شما نمی آید، (باز) او تو چنان سؤال می کنند که گوئی تو از زمان وقوع آن با
خبری، بگو علمش تنها نزد خدا است ولی بیشتر مردم نمیدانند.
بنا بر این آیه کاملا مشخص است که علم این که چه زمانی قیامت فرا می رسد از علومی
است که تنها نزد خداست و تنها خداوند از آن اطلاع دارد و هیچ کس
دیگری حتی پیغمبر
مکرم اسلام صلی الله علیه و آله وسلم و ائمه معصومین
علیهم السلام نمی دانند کی
قیامت فرا می رسد.
وقتی از گل فروشی خارج شد٬ دختری را ديد که در کنار درب نشسته بود و گريه
می کرد. مرد نزديک دختر رفت و از او پرسيد : دختر خوب چرا گريه می کنی ؟
دختر گفت: می خواستم برای مادرم يک شاخه گل بخرم ولی پولم کم است. مرد
لبخندی زد و گفت :با من بيا٬ من برای تو يک دسته گل خيلی قشنگ می خرم تا آن
را به ما
درت بدهی.
وقتی از گل فروشی خارج می شدند دختر در حالی که دسته گل را در دستش گرفته
بود لبخندی حاکی از خوشحالی و رضايت بر لب داشت. مرد به دختر گفت : می
خواهی تو را برسانم؟ دختر گفت نه ، تا قبر مادرم راهی نيست!
مرد ديگرنمی توانست چيزی بگويد٬ بغض گلويش را گرفت و دلش شکست. طاقت
نياورد٬ به گل فروشی برگشت٬ دسته گل را پس گرفت و ۲۰۰ کيلومتر رانندگی کرد
تا خودش آن را به دست مادرش هديه بدهد.
شکسپير می گويد: به جای تاج گل بزرگی که پس از مرگم برای تابوتم می آوری، شاخه ای از آن را همين امروز به من هديه کن!
عابدی
بود به او گفتند: در فلان مكان درختى است كه قومى آن را مى پرستند. خشمناك
شد و تبر بر دوش نهاد تا آن درخت را قطع كند. ابليس به صورت پير مردى در
راه وى آمد و گفت : كجا مى روى ؟
عابد گفت : مى روم تا درخت مورد پرستش مردم را قطع كنم ، تا مردم خداى را
نه درخت را بپرستند.ابليس گفت : دست بدار تا سخنى باز گويم . گفت : بگو،
گفت : خداى را رسولانى است اگر قطع اين درخت لازم بود خداى آنان را مى
فرستاد. عابد گفت : ناچار بايد اين كار انجام دهم .
ابليس گفت : نگذارم و با وى گلاويز شد، عابد وى را بر زمين زد. ابليس گفت
: مرا رها كن تا سخن ديگرى برايت گويم ، و آن اين است كه تو مردى مستمند
هستى اگر ترا مالى باشد كه بكارگيرى و بر عابدان انفاق كنى بهتر از قطع آن
درخت است .
دست از اين درخت بردار تا هر روز دو دينار در زير بالش تو گذارم .
عابد گفت : راست مى گويى ، يك دينار صدقه مى دهم و يك دينار بكار برم بهتر
از اين است كه قطع درخت كنم ؛ مرا به اين كار امر نكرده اند و من پيامبر
صلى الله عليه و آله نيستم كه غم بيهوده خورم ؛ و دست از شيطان برداشت .
دو روز در زير بستر خود دو دينار ديد و خرج مى نمود، ولى روز سوم چيزى نديد و ناراحت شد و تبر برگرفت كه قطع درخت كند.
شيطان در راهش آمد و گفت : به كجا مى روى ؟ گفت : مى روم قطع درخت كنم ،
گفت : هرگز نتوانى و با عابد گلاويز شد و عابد را روى زمين انداخت و گفت :
بازگرد و گرنه سرت را از تن جدا كنم .
گفت : مرا رها كن تا بروم ؛ لكن بگو چرا آن دفعه من نيرومندتر بودم ؟
ابليس گفت : تو براى خدا و با اخلاص قصد قطع درخت را داشتى لذا خدا مرا
مسخر تو كرد و اين بار براى خود و دينار خشمگين شدى ، و من بر تو مسلط شدم .
مردي که همسرش را از دست داده بود دختر سه سالهاش را بسيار دوست ميداشت. دخترک به بيماري سختي مبتلا شد، پدر به هر دري زد تا کودک سلامتياش را دوباره به دست بياورد، هرچه پول داشت براي درمان او خرج کرد ولي بيماري جان دخترک را گرفت و او مرد. پدر در خانه اش را بست و گوشهگير شد. با هيچکس صحبت نميکرد و سرکار نميرفت. دوستان و آشنايانش خيلي سعي کردند تا او را به زندگي عادي برگردانند ولي موفق نشدند. شبي پدر روياي عجيبي ديد. ديد که در بهشت است و صف منظمي از فرشتگان کوچک در جادهاي طلائي بهسوي کاخي مجلل در حرکت هستند. هر فرشته شمعي در دست داشت و شمع همه فرشتگان به جز يکي روشن بود. مرد وقتي جلوتر رفت، ديد فرشتهاي که شمعش خاموش است، همان دختر خودش است. پدر فرشته غمگين را در آغوش گرفت و او را نوازش داد، از او پرسيد: دلبندم، چرا غمگيني؟ چرا شمع تو خاموش است؟ دخترک به پدرش گفت: بابا جان، هروقت شمع من روشن ميشود، اشکهاي تو آنرا خاموش ميکند و هروقت دلتنگ ميشوي، من هم غمگين ميشوم. پدر در حالي که اشکش در چشمانش حلقه زده بود، از خواب پريد. اشکهايش را پاک کرد، انزوا را رها کرد و به زندگي عادي خود بازگشت...
دست نوشته های کارمند بانک ملی استان آذربایجانغربی